Służba Zdrowia - strona główna
SZ nr 26–33/2018
z 19 kwietnia 2018 r.


>>> Wyszukiwarka leków refundowanych


Walka z grypą – potrzebna zmiana taktyki

Ewa Szarkowska

Wyszczepialność pracowników ochrony zdrowia przeciw grypie jest w Polsce wyjątkowo niska. Żeby to zmienić, potrzebne jest powszechne zrozumienie zagrożeń, jakie stwarza grypa i jej powikłania, jak również rozwiązania systemowe – przekonują eksperci.

Z doniesień światowych wynika, że coroczny kontakt z wirusami grypy ma ok. 25 proc. pracowników medycznych. Stosowanie wyłącznie masek ochronnych i przestrzeganie procedur sanitarno-higienicznych, choć niewątpliwie istotne, może okazać się niewystarczające. Specjaliści podkreślają, że jedynie wykonanie szczepienia przeciw grypie zapewnia skuteczną ochronę zarówno dla personelu, jak i dla pacjentów. Zwracają też uwagę, że szczepienie białego personelu jest pośrednią metodą ochrony najbardziej narażonych grup pacjentów, u których nie można wykonać takiej procedury (tzw. strategia kokonowa szczepień ochronnych).

Świat rekomenduje

Dostrzegając istotną rolę personelu medycznego w ograniczaniu transmisji wirusów grypy w populacji, Amerykański Komitet Doradczy ds. Szczepień Ochronnych (Advisory Committee on Immunization Practices – ACIP) przedstawił listę zaleceń w celu podniesienia poziomu wyszczepialności pracowników placówek medycznych. Według ekspertów ACIP każdy zakład opieki zdrowotnej powinien mieć skuteczną strategię promocji szczepień przeciwko grypie. Kluczowe są kampanie edukacyjne na temat grypy, opisujące ryzyko zachorowania i powikłań pogrypowych wśród personelu medycznego oraz pacjentów, jak też skuteczność i bezpieczeństwo szczepionek.Szczepienie przeciwko grypie powinno być rekomendowane wszystkim osobom pracującym w zakładach opieki medycznej. Zaleca się, by szczepionki dla personelu były bezpłatne, a szczepienia w możliwie dogodnym dla pracowników miejscu i czasie. Za istotny element ACIP uznaje też motywowanie personelu przez: przykładowe szczepienie ordynatorów i lokalnych liderów opinii, wymóg administracyjny poddania się szczepieniu przy zatrudnieniu na określonym stanowisku, a nawet zachęty finansowe.

Niestety, mimo rekomendacji wielu organizacji eksperckich i towarzystw naukowych, odsetek zaszczepionych przeciwko grypie członków personelu medycznego w wielu krajach wciąż pozostawia wiele do życzenia. Z literatury wynika, że w Stanach Zjednoczonych wskaźnik ten waha się od 20 do 80 proc. (średnio 40–50 proc.), w zależności m.in. od miejsca pracy, stażu pracy i specjalizacji. Do najczęściej szczepiących się przeciwko grypie należą lekarze pediatrzy, najrzadziej robią to chirurdzy. Według danych amerykańskiego Centrum Zwalczania i Zapobiegania Chorób (Centers for Disease Control and Prevention – CDC) przeciwko grypie szczepi się głównie personel medyczny pracujący w szpitalach. Częściej robią to lekarze, rzadziej pielęgniarki i inny personel medyczny.

W poszukiwaniu danych

Próba ustalenia aktualnych danych na temat wyszczepialności kadry medycznej przeciwko grypie w Polsce okazuje się niezwykle trudna. Indagowane w tej sprawie Ministerstwo Zdrowia odsyła do realizatorów Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy, którego celem jest m.in. promocja szczepień przeciw grypie wśród pracowników sektora ochrony zdrowia. Katarzyna Mąkólska, rzecznik prasowy OPZG, informuje, że w latach 2014 i 2015 przeprowadzono konkurs z nagrodami „Placówka Medyczna – Partner Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy”, zachęcający do akcji informacyjnych oraz nieodpłatnego szczepienia personelu przeciw grypie. Łącznie wzięły w nim udział 2133 placówki medyczne. Efekt akcji był imponujący. W placówkach, które przesłały raporty w pierwszej edycji akcji, średni poziom wyszczepialności przeciw grypie przekroczył 50 proc., w drugiej edycji wyniósł już 77 proc. Katarzyna Mąkólska zastrzega jednak, że są to dane z placówek realizujących akcję szczepień, nie można więc na ich podstawie wysnuwać optymistycznych wniosków w skali ogólnokrajowej.

– Szacuje się, że w Polsce ze szczepień ochronnych przeciw grypie korzysta średnio 5–6 proc. białego personelu – informuje Katarzyna Mąkólska. Dodaje, że obecnie akcja OPZG nie jest kontynuowana.

O aktualne statystyki na temat szczepień przeciwko grypie pracowników ochrony zdrowia zapytaliśmy prof. Lidię Brydak, kierownika Krajowego Ośrodka ds. Grypy w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego – PZH.

– Z informacji sprzed kilku lat dr. Piotra Kramarza z ECDC (European Centre for Disease Prevention and Control – red.) w Sztokholmie wynika, że odsetek zaszczepionych pracowników służby zdrowia w Polsce wynosi 6,4 proc., począwszy od kierowcy ambulansu, a skończywszy na ordynatorach. Nie znam innych wiarygodnych danych na ten temat – mówi prof. Brydak.

Personel świadomy problemu, ale…

W 2013 r. przeprowadzono internetowy sondaż diagnostyczny, który objął 541 lekarzy i 347 pielęgniarek z całego kraju. Jego wyniki wskazują, że polskie środowisko medyczne zdaje sobie sprawę, jak istotna jest profilaktyka grypy. Zdecydowana większość (81 proc.) ankietowanych określiła się bowiem jako zwolennicy szczepień przeciwko grypie. Ale już tylko ok. 60 proc. zaszczepiło się przeciw grypie w bieżącym sezonie epidemicznym. Jeszcze mniej, bo 38,7 proc. przyznało, że robi to regularnie co sezon epidemiczny. Jakie są zatem powody znacznych różnic pomiędzy liczbą osób deklarujących poparcie dla działań na rzecz profilaktyki grypy a rzeczywistą liczbą osób poddających się szczepieniom?

Okazuje się, że jednym z podstawowych problemów jest zapewnienie możliwości bezpłatnego szczepienia w miejscu pracy. Jedynie co trzeci badany deklarował, że jego pracodawca prowadzi bezpłatne akcje szczepień dla personelu medycznego przed i w trakcie sezonu epidemicznego typowego dla grypy w Polsce. Tymczasem blisko 74 proc. respondentów stwierdziła, że chętniej zaszczepiliby się przeciwko grypie, gdyby mieli zapewnioną darmową szczepionkę.

Systemowe bariery

W Polsce od 1994 r. szczepienia przeciwko grypie zaliczane są do szczepień zalecanych. Pracownicy służby zdrowia należą do grup zawodowych, którym szczepienie zalecane jest ze wskazań epidemiologicznych. Za szczepionkę muszą więc zapłacić z własnej kieszeni lub może im ją sfinansować pracodawca. Niestety, na gruncie obowiązującego prawa podatkowego, jeżeli na pracodawcy nie ciąży obowiązek finansowania pracownikom ochrony zdrowia szczepień przeciwko grypie, to opłacenie tych szczepień należy traktować jako dobrowolny przejaw dbałości o zdrowie zatrudnianych osób. W konsekwencji, pracownicy, którzy otrzymali od pracodawcy nieodpłatne świadczenie w postaci szczepienia przeciw grypie, uzyskują przychód ze stosunku pracy, który podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

– Tylko finansowanie przez pracodawcę obowiązkowej, z punktu widzenia Kodeksu pracy i innych ustaw, opieki medycznej pracownikom, nie stanowi dla pracowników przychodu, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – wyjaśnia Ministerstwo Finansów.

Polscy specjaliści:
potrzebne są zmiany


– W niektórych państwach, np. w USA, niezaszczepiony pracownik służby zdrowia nie ma prawa wstępu na oddział szpitalny. Dlatego uważam, że szczepienie pracowników ochrony zdrowia w Polsce przeciwko grypie powinno zostać w jakiś sposób usankcjonowane. Obecną sytuację mogłaby poprawić zmiana przepisów prawa, zachęcających pracodawców do szczepienia pracowników co sezon epidemiczny. Można też rozważyć wprowadzenie obowiązku takiego szczepienia, ale to będzie niezwykle trudne, bo od razu podniesiony zostanie argument, że w państwie demokratycznym nie można zmuszać do szczepienia. Ale czy ktokolwiek dał nam prawo, aby zarażać innych? – pyta wirusolog, prof. Lidia Brydak.

Zdaniem ekspertów skupionych wokół idei Ogólnopolskiego Programu Zwalczania Grypy, szczepienia przeciwko grypie powinny być co sezon rekomendowane i wykonywane u wszystkich osób pracujących w zakładach opieki medycznej – zarówno mających bezpośredni kontakt z pacjentem, jak i u pracowników technicznych oraz administracyjnych. Pracodawcy powinni powszechnie organizować i finansować pracownikom akcje szczepień przeciw grypie w połączeniu z odpowiednią edukacją w tym zakresie oraz monitorować poziom wyszczepialności dla poszczególnych grup pracowników i ujawniać takie informacje, aby motywować tych, którzy się jeszcze nie szczepili. Zasadne jest wprowadzenie obowiązku stosowania w pracy masek ochronnych w sezonie epidemicznym przez personel medyczny, który się nie zaszczepił.

Ponadto Ministerstwo Zdrowia i Główny Inspektorat Sanitarny powinny rozważyć wprowadzenie długoterminowych rozwiązań systemowych, takich jak wprowadzenie obowiązkowych szczepień przeciw grypie dla pracowników ochrony zdrowia, analogicznie do obecnie obowiązkowego szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B) dla osób wykonujących zawód medyczny i narażonych na zakażenie, czy też wprowadzenie obowiązku szczepień przeciw grypie do warunków umowy o świadczenie usług medycznych z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Na razie bez zmian

Ministerstwo Zdrowia zapewnia, że wspiera działania instytucji państwowych oraz pozarządowych z zakresu prewencji chorób zakaźnych, w tym szczepień przeciwko grypie, kierowanych zarówno do populacji ogólnej, jak i pracowników systemu ochrony zdrowia. Przykładem takich działań może być prowadzony przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny portal http://szczepienia.pzh.gov.pl/.

Resort wyjaśnia jednak, że w obecnie procedowanym projekcie ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz niektórych innych ustaw nie są planowane rozwiązania na rzecz wprowadzenia finansowania szczepień personelu ze środków budżetowych Ministerstwa Zdrowia.




Najpopularniejsze artykuły

Przyszłość leczenia hemofilii w Polsce – jednym głosem na temat koniecznych zmian

W leczeniu hemofilii w Polsce odnieśliśmy sukces, ale Narodowy Program Leczenia Chorych na Hemofilię i Pokrewne Skazy Krwotoczne i cały model, jaki przyjęliśmy, muszą ewoluować. Przemawiają za tym zarówno postęp medycyny, oczekiwania pacjentów, jak i zmieniające się, niekoniecznie pozytywnie, uwarunkowania w jakich funkcjonuje płatnik – takie wnioski płyną z debaty, w której udział wzięli eksperci kliniczni, pacjenci, eksperci systemowi oraz przedstawiciele regulatora i płatnika publicznego.

Ile trwają studia medyczne w Polsce? Podpowiadamy!

Studia medyczne są marzeniem wielu młodych ludzi, ale wymagają dużego poświęcenia i wielu lat intensywnej nauki. Od etapu licencjackiego po specjalizację – każda ścieżka w medycynie ma swoje wyzwania i nagrody. W poniższym artykule omówimy dokładnie, jak długo trwają studia medyczne w Polsce, jakie są wymagania, by się na nie dostać oraz jakie możliwości kariery otwierają się po ich ukończeniu.

W jakich specjalizacjach brakuje lekarzy? Do jakiego lekarza najtrudniej się dostać?

Problem z dostaniem się do lekarza to dla pacjentów codzienność. Największe kolejki notuje się do specjalistów przyjmujących w ramach podstawowej opieki zdrowotnej, ale w wielu województwach również na prywatne wizyty trzeba czekać kilka tygodni. Sprawdź, jakich specjalizacji poszukują pracodawcy!

Polisa jako element wsparcia finansowego – jak zadbać standard życia najbliższych?

Materiał marketingowy: W dynamicznie zmieniającym się świecie poczucie stabilizacji staje się jedną z najcenniejszych wartości. Ubezpieczenie na życie może pomóc złagodzić finansowe skutki trudnych sytuacji i wesprzeć bliskich w razie zdarzeń losowych.

Testy wielogenowe pozwalają uniknąć niepotrzebnej chemioterapii

– Wiemy, że nawet do 85% pacjentek z wczesnym rakiem piersi w leczeniu uzupełniającym nie wymaga chemioterapii. Ale nie da się ich wytypować na podstawie stosowanych standardowo czynników kliniczno-patomorfologicznych. Taki test wielogenowy jak Oncotype DX pozwala nam wyłonić tę grupę – mówi onkolog, prof. Renata Duchnowska.

Otyłość: Dane kliniczne potwierdzają skuteczność terapii skojarzonej

Otyłość to jedno z największych wyzwań zdrowia publicznego XXI wieku, choroba przewlekła o rosnącej częstości występowania i poważnych konsekwencjach zdrowotnych.

10 000 kroków dziennie? To mit!

Odkąd pamiętam, 10 000 kroków było złotym standardem chodzenia. To jest to, do czego powinniśmy dążyć każdego dnia, aby osiągnąć (rzekomo) optymalny poziom zdrowia. Stało się to domyślnym celem większości naszych monitorów kroków i (czasami nieosiągalną) linią mety naszych dni. I chociaż wszyscy wspólnie zdecydowaliśmy, że 10 000 to idealna dzienna liczba do osiągnięcia, to skąd się ona w ogóle wzięła? Kto zdecydował, że jest to liczba, do której powinniśmy dążyć? A co ważniejsze, czy jest to mit, czy naprawdę potrzebujemy 10 000 kroków dziennie, aby osiągnąć zdrowie i dobre samopoczucie?

Suplementacja na diecie ketogenicznej — czego potrzebuje organizm i jak uzupełniać niedobory

Dieta ketogeniczna, znana również jako dieta keto, to sposób żywienia charakteryzujący się bardzo niskim spożyciem węglowodanów (zazwyczaj poniżej 50 gramów dziennie), umiarkowaną ilością białka i wysoką zawartością zdrowych tłuszczów. Taka proporcja makroskładników zmusza organizm do zmiany głównego źródła energii z glukozy na ketony – związki powstające z rozkładu tłuszczów w wątrobie. Stan metaboliczny, w którym ciała ketonowe stają się podstawowym paliwem dla komórek, nazywamy ketozą. Z medycznego punktu widzenia dieta niskowęglowodanowa może wspierać redukcję masy ciała, poprawę kontroli glikemii u osób z insulinoopornością oraz korzystnie wpływać na profil lipidowy krwi, choć wymaga świadomego planowania, aby uniknąć niedoborów składników odżywczych.

Najlepsze systemy opieki zdrowotnej na świecie

W jednych rankingach wygrywają europejskie systemy, w innych – zwłaszcza efektywności – dalekowschodnie tygrysy azjatyckie. Większość z tych najlepszych łączy współpłacenie za usługi przez pacjenta, zazwyczaj 30% kosztów. Opisujemy liderów. Polska zajmuje bardzo odległe miejsca w rankingach.

Wczesny hormonozależny rak piersi – szanse rosną

Wczesny hormonozależny rak piersi u ponad 30% pacjentów daje wznowę nawet po bardzo wielu latach. Na szczęście w kwietniu 2022 roku pojawiły się nowe leki, a więc i nowe możliwości leczenia tego typu nowotworu. Leki te ograniczają ryzyko nawrotu choroby.

Osteotomia okołopanewkowa sposobem Ganza zamiast endoprotezy

Dysplazja biodra to najczęstsza wada wrodzona narządu ruchu. W Polsce na sto urodzonych dzieci ma ją czworo. W Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym pod kierownictwem dr. Jarosława Felusia przeprowadzane są operacje, które likwidują ból i kupują pacjentom z tą wadą czas, odsuwając konieczność wymiany stawu biodrowego na endoprotezę.

Lecytyna sojowa – wszechstronne właściwości i zastosowanie w zdrowiu

Lecytyna sojowa to substancja o szerokim spektrum działania, która od lat znajduje zastosowanie zarówno w medycynie, jak i przemyśle spożywczym. Ten niezwykły związek należący do grupy fosfolipidów pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu organizmu, będąc podstawowym budulcem błon komórkowych.

Na czym polega świadoma pielęgnacja twarzy?

Świadoma pielęgnacja twarzy to trend, który wykracza poza zwykłe stosowanie kosmetyków. To przede wszystkim umiejętność słuchania swojej skóry, rozumienia jej aktualnych potrzeb i podejmowania decyzji pielęgnacyjnych opartych na wiedzy o składnikach aktywnych. Na czym polega świadoma pielęgnacja twarzy? Na zastąpieniu przypadkowych zakupów celowanym działaniem, minimalizacji ryzyka podrażnień i maksymalizacji efektywności.

Wrzody żołądka – objawy i przyczyny. Jakie badania wykonać?

Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (potocznie określana również mianem wrzodów żołądka) jest kojarzona przede wszystkim ze stresem – przy czym tak naprawdę ma on niewielkie znaczenie w procesie powstawania tego schorzenia. Jak rozpoznać wrzody żołądka? Gdzie boli brzuch w przebiegu choroby wrzodowej i z jakimi objawami należy zgłosić się do lekarza?

Leki, patenty i przymusowe licencje

W nowych przepisach przygotowanych przez Komisję Europejską zaproponowano wydłużenie monopolu lekom, które odpowiedzą na najpilniejsze potrzeby zdrowotne. Ma to zachęcić firmy farmaceutyczne do ich produkcji. Jednocześnie Komisja proponuje wprowadzenie przymusowego udzielenia licencji innej firmie na produkcję chronionego leku, jeśli posiadacz patentu nie będzie w stanie dostarczyć go w odpowiedniej ilości w sytuacjach kryzysowych.

Fenomenalne organoidy

Organoidy to samoorganizujące się wielokomórkowe struktury trójwymiarowe, które w warunkach in vitro odzwierciedlają budowę organów lub guzów nowotworowych in vivo. Żywe modele części lub całości narządów ludzkich w 3D, w skali od mikrometrów do milimetrów, wyhodowane z tzw. indukowanych pluripotentnych komórek macierzystych (ang. induced Pluripotent Stem Cells, iPSC) to nowe narzędzia badawcze w biologii i medycynie. Stanowią jedynie dostępny, niekontrowersyjny etycznie model wczesnego rozwoju organów człowieka o dużym potencjale do zastosowania klinicznego. Powstają w wielu laboratoriach na świecie, również w IMDiK PAN, gdzie badane są organoidy mózgu i nowotworowe. O twórcach i potencjale naukowym organoidów mówi prof. dr hab. n. med. Leonora Bużańska, kierownik Zakładu Bioinżynierii Komórek Macierzystych i dyrektor w Instytucie Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej w Warszawie im. Mirosława Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk (IMDiK PAN).



© 2026 SANITAS sp. z o.o. | Ustawienia cookies

bot