Służba Zdrowia - strona główna
SZ nr 51–66/2013
z 11 lipca 2013 r.

Stuknij na okładkę, aby przejść do spisu treści tego wydania


>>> Wyszukiwarka leków refundowanych


SEKS W SZPITALU

Miłość w białym fartuchu

Krzysztof Boczek

Na nocnych dyżurach, w gabinecie USG, magazynie albo w windzie. Najczęściej między lekarzem – najlepiej chirurgiem – a pielęgniarką. Romanse są trwałym elementem szpitalnej rzeczywistości.



Kamila, 25-latka, pielęgniarka, od 3 lat ma romans z Leszkiem, lekarzem w tym samym szpitalu. Potajemnie, bo on ma udane małżeństwo i dwuletniego synka. Nie ma zamiaru z tego zrezygnować. Na początku układ był jasny – związek bez przyszłości i żadnych rozmów o rozwodzie i ożenku. Ona kochała się w nim od dawna, a Leszek zwrócił na nią uwagę dopiero po wielu wspólnych dyżurach nocnych.

– Kiedy „to” zrobiliśmy pierwszy raz, poczułam się taka wyróżniona – wspomina Kamila.

Jeśli nie spotykali się na nocnych dyżurach, to w hotelach albo na jej stancji.

– Pracuję w stresie, mam na głowie tyle obowiązków, a Kamila to istny balsam: dobra, czuła, niewymagająca – tłumaczył się Leszek, 36 lat.

Tego nie dawała mu żona, która robiła karierę.

Po 3 latach Kamila miała dość takiej sytuacji – chciała mieć Leszka na wyłączność. Każdego dnia, gdy się rozstawali, płakała albo udawała, że jest chora. Byleby dłużej został. Dzwoniła i wysyłała do niego sms-y, kiedy był z rodziną... Musiała.

– Romans bywa jak tabletka przeciwbólowa dla kobiet niepewnych swojej atrakcyjności, inteligencji, seksapilu. Zagłusza samotność i na chwilę podnosi wiarę w siebie – komentuje i opisuje tę sytuację psycholog Violetta Nowacka na swojej stronie www.self-psychologia.pl.

Przelecieć pielęgniarkę w mundurku

– Mam 27 lat, 5 lat pracy w szpitalach jako pielęgniarka i już 3 romanse na koncie – pisze na swoim blogu szpitalneromanse. blox.pl instrumentariuszka na bloku operacyjnym szpitala w dużym mieście, ukrywająca się pod pseudonimem Nyhneave. Wszystkie jej przygody miłosne dotyczyły chirurgów.

– Ale lekarze innych specjalizacji nie są świętsi i też mają swoje grzeszki na sumieniu – dodaje blogerka.

Twierdzi, że do romansów między lekarzami a pielęgniarkami dochodzi dość często. Dlaczego?

– Praca w szpitalu jest ciężka – fizycznie i psychicznie. Zwłaszcza na chirurgii. W sytuacjach zagrożenia życia działa się tam szybko, na pełnej adrenalinie, często w nocy albo po nocy nieprzespanej. W takiej atmosferze, pracując ramię w ramię, pielęgniarki zbliżają się do chirurgów. Stają się sobie bliżsi – tłumaczy blogerka. Muszą sobie wzajemnie ufać i polegać na sobie. Z czasem wiedzą o sobie wszystko. Są partnerami w działaniu. I dlatego często stają się partnerami w łóżku, czasami także w życiu.

Gdzie uprawiają seks? Blogerka twierdzi, że wszędzie, gdzie tylko jest okazja. W dyżurce, w gabinecie USG, w pokoju socjalnym, w łazience, a czasem w pustej sali chorych. Kochankowie dobierają się na dyżury, zazwyczaj nocne, często zamieniają się z kolegami/koleżankami, by być razem.

– Z czasem wszyscy wiedzą, że utworzyły się „pary” i nikt nie robi problemów z zamianami – opisuje blogerka.

I dodaje, że seks uprawiają także w ciągu dnia.

– Czy jest coś bardziej podniecającego dla faceta, niż bzykać pielęgniarkę w na wpół rozpiętym mundurku? – pyta retorycznie blogerka.



Chirurdzy amantami

Czy największym powodzeniem wśród kobiet w szpitalach cieszą się chirurdzy?

– Coś z prawdy w tym jest – śmieje się Katarzyna Kowalik z Biura Towarzystwa Chirurgów Polskich. I zamiast rozwinąć temat, nabiera wody w usta.

– Chirurdzy są wysocy, mają odpowiedzialne funkcje i otacza ich płeć piękna. Więc takie romanse są naturalne – tłumaczy inna kobieta pracująca w tym środowisku.

Wspomina chirurga ze szpitala we Wrocławiu, który cieszył bardzo dużym wzięciem wśród pań.

– Zdecydowanie był typem amanta, podrywacza – mówi, zastrzegając anonimowość. Mimo iż pielęgniarki wiedziały o jego licznych podbojach, wiele do niego wzdychało. Słabość kobiecego personelu medycznego do chirurgów potwierdza także prof. Krzysztof Bielecki, chirurg z 52-letnim doświadczeniem.

– Ja sam jestem „ofiarą” takiego związku szpitalnego. W 1980 roku do szpitala na Solcu, gdzie pracowałem, przyszła na staż młoda pielęgniarka, Ewa, blondynka. Zauroczyła mnie i rok później się pobraliśmy – wspomina prof. Bielecki. Do dzisiaj są małżeństwem.

Dlaczego chirurdzy są takimi amantami?

– Widzi się w nas osoby zdecydowane, które muszą podejmować decyzje szybko i w trudnych przypadkach. Często dzięki temu ratujemy czyjeś życie. To spotyka się czasami z wręcz krępującym uwielbieniem ze strony pacjentów i... powodzeniem u kobiet – tłumaczy prof. Bielecki.

Większość kobiet lubi mężczyzn zdecydowanych, wiedzących, czego chcą, a chirurdzy na pewno do nich należą. Nie biją piany, tylko działają – 30 proc. operacji jest nagłych, nieplanowanych. Decyzja musi być podjęta w ciągu minut. I to imponuje paniom.

– Gdybym jako chirurg usiadł obok celebryty, to przegrałbym z nim, ale już niekoniecznie, gdyby wybierały kobiety myślące – dodaje prof. Bielecki. Wysoką atrakcyjność chirurgów dla kobiet udowodnili także naukowcy (patrz ramka).

Trzy płaszczyzny

Profesor w czasie 52 lat swojej pracy w szpitalach widział już niejeden romans. – Są jak najbardziej dopuszczalne – mówi. Jego obserwacje szpitalnych miłostek są na tyle duże, że już udało mu się ustalić ich typologię. Powstają one na 3 płaszczyznach.

1. Pacjent – lekarz/pielęgniarka. Szpital to miejsce, w którym rodzi się forma pewnej empatii w stosunku do pacjenta. Ten zaś, znajdując się w trudnych i intymnych sytuacjach, odczuwa wdzięczność za ofiarowaną pomoc.

– A od wdzięczności duchowej do uczucia jest już bardzo, bardzo blisko – tłumaczy profesor. I tak powstają miłości jednoczące kogoś z łóżka i osobę w kitlu. Profesor podaje dwa przykłady: kolegę – chirurga, o inicjałach MB, który operował pacjentkę i tak się nią potem troskliwie opiekował, że... została jego żoną.

– I jest nią do dzisiaj – śmieje się Bielecki. Ale dodaje, że takie happy endy („jeśli małżeństwo można nazwać happy endem”), zdarzają się rzadko. Bo zazwyczaj ona ma już męża, a on żonę. Pamięta przypadek zadurzenia dziennikarza i pielęgniarki, która się nim opiekowała. Emocje tak silnie i gwałtownie rozkwitły, że para, która poznała się przy łóżku, razem uciekła z tego szpitala. Intensywne zauroczenie trwało 2 tygodnie, po czym czar prysł jak bańka mydlana. Pielęgniarkę wypędził mąż, a dziennikarza żona przyjęła z powrotem. Ale wybiła mu z głowy tezę, że „nikt mu tak nóg nie masował jak ta pielęgniarka”.

2. Pacjent – pacjent. Profesor wspomina młodych ludzi, którzy leżeli na tej samej sali z tą samą chorobą – Leśniowskiego- Crohna. Obydwoje w wyniku schorzenia bardzo szczupli, ten sam problem i podobna fizis wystarczyły, by zaiskrzyło.

– Czasami z miłostek między pacjentami rodziły się małżeństwa – wspomina Bielecki.

3. Lekarz – pielęgniarka/lekarka. Najczęściej, wbrew serialom telewizyjnym (patrz ramka), flirt podszyty seksem zachodzi między lekarzem a pielęgniarką.

– Zdecydowanie potwierdzam – podkreśla prof. Bielecki. I tłumaczy kolegów i koleżanki po fachu. Kiedy w trakcie długiego dyżuru, zwłaszcza nocnego, po olbrzymiej dawce pracy, personel odczuwa zmęczenie, przychodzi chwila na relaksujący odpoczynek. Kawa, herbata, spokój gdzieś w sennej dyżurce, opanowanie emocji z całego dnia.

– W takiej przyciemnionej poświacie, romantycznej scenerii, łatwo rodzi się zbliżenie – twierdzi prof. Bielecki.

Bujda na resorach?

– Co można zdjąć z pielęgniarki pracującej na nocnym dyżurze? – Lekarza.

– Tak mówi stary żart. Według niektórych – już nieaktualny.

– Romanse w szpitalu? Nie ma na to czasu! Każda z nas pracuje w kilku miejscach – twierdzi szefowa jednej z dużych organizacji zrzeszających pielęgniarki.

Woli anonimowo, bo nie chce być wiązana z takim tematem.

– My nie mamy czasu na normalne relacje rodzinne, a co dopiero na romanse. Kiedyś, 30 lat temu, były ku temu warunki, ale nie teraz – twierdzi.

Podobne zdanie ma pielęgniarka z prawie 30-letnim stażem pracy, z Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 3 w Rybniku.

– To jest moloch, tutaj nie ma warunków do romansowania. Szpital jest otwarty non stop, drzwi nie zamkniesz – tłumaczy.

Ale dodaje, że w małych szpitalach, w których także pracowała, gdzie krąg pracowników jest mniejszy, relacje są bliższe, romanse się zdarzają.

– Wszyscy wiedzieli, kto z kim, ale nikt o tym nie mówił oficjalnie. Pokątnie tak, bo kochankowie – lekarz z pielęgniarką – umawiali się na dyżurach, zazwyczaj nocnych. Inne dyżurujące pielęgniarki widziały, co się dzieje. I opowiadały następnego dnia – opisuje nasza rozmówczyni.

Kilku zapytanych lekarzy twierdzi, że osobiście nie spotkało się z przypadkami romansów w szpitalach. Nawet o nich nie słyszeli.

– U nas romans jest fizycznie niemożliwy – na pediatrii są same kobiety – twierdzi Anna Golec, lekarz.

– W szpitalu panuje na tyle formalna atmosfera, że nie sprzyja ona zbliżeniom. Mamy tak dużo pracy, że takie myśli nie mają nawet kiedy przejść ludziom przez głowę – dodaje Katarzyna Stażyk z Kliniki Chorób Zakaźnych w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie.

Ale po chwili przypomina sobie, że mimo tych utrudnień, owocne flirty zdarzają się – romans lekarza i pielęgniarki na ich oddziale zakończył się niedawno małżeństwem.



Zero tolerancji

W Stanach, gdzie kwestie intymnych relacji między pracownikami bardzo często są regulowane zapisami regulaminów służbowych w korporacjach i dużych firmach, także szpitalne amory doczekały się usankcjonowania.

W Healer Hospital długo tolerowano rozliczne romanse, najczęściej pozamałżeńskie, jakie rodziły się wśród personelu medycznego. Do schadzek dochodziło w magazynach szpitalnych, ambulansach. Ale tylko do czasu, gdy narzekania ze strony pacjentów oraz części personelu przepełniły czarę. Pierwsi skarżyli się na brak uwagi ze strony lekarzy i pielęgniarek, którzy chętniej w ich obecności flirtowali, niż leczyli, zaś personel i studenci medycyny twierdzili, że lekarze faworyzowali pielęgniarki, które były ich kochankami. I dyskryminowali w ten sposób prawa innych członków personelu.

Prezes szpitala, dr Rhodes, potępił jawne okazywanie intymnych związków w pracy.

– To zaburza relacje koleżeńskie i cierpią na tym pacjenci – argumentował.

Szef zaproponował politykę „zero tolerancji dla romansów wśród personelu”. Karą za złamanie tego punktu w regulaminie mogło być przeniesienie do innego oddziału albo relegowanie ze szpitala. Wśród personelu zawrzało. Krytycy prezesa twierdzili, że to tylko sprowadzi romanse do podziemia i wywoła niepotrzebne napięcia podczas ukrywania miłosnych relacji. Taka polityka mogłaby prowadzić do śledzenia, kto z kim i gdzie, co jeszcze bardziej podkopałoby zaufanie miedzykoleżeńskie.

– Czyjeś relacje prywatne nie powinny interesować szpitala! – twierdzili.

Mimo tego dr Rhodes wprowadził jednak w czyn hasło „zero tolerancji dla romansów”. Przypadek Healer Hospital opisany w „American Medical Association Journal of Ethics” wywołał dyskusję na łamach tego pisma. Autorytety z dziedzin medycyny i etyki spierały się, czy tego typu polityka jest zgodna z prawem i służy zarówno personelowi medycznemu, jak i pacjentom. Spór nie był zbyt ostry – politykę „zero tolerancji dla romansów” zgodnie i mocno skrytykowano.

Szpital flirtem stoi

Gdyby sytuacje z najpopularniejszych polskich seriali przenieść do rzeczywistości, to lekarze i pielęgniarki głównie zajmowaliby się romansowaniem, całowaniem, podrywami i seksem. Opieka nad pacjentem stanowiłaby tylko dodatek do miło upływającego czasu. Cała gama romansów ma miejsce w serialu „Na dobre i na złe” w szpitalu w Leśnej Górze. Prof. Falkowicz – chirurg – uwodzi swoją podwładną, młodą lekarkę Wiktorię Consalida, zapraszając ją na wyjazd służbowy do luksusowego hotelu i na romantyczną kolację z namiętnymi pocałunkami.

Przemek, lekarz, już przespał się z młodą lekarką Olą i nadal ją uwodzi, a ona go odtrąca. Z kolei doktor Marek Rogalski chce naprawić swoje małżeństwo z Dorotą, ta jednak ma romans z młodym chirurgiem – Adamem Krajewskim.

Od romansów szpitalnych kipi też flagowy serial TVN „Lekarze” opisujący losy chirurgów w jednym z toruńskich szpitali Copernicus. Prawie każdy bohater w kitlu prowadzi tam jakiś szpitalny podbój miłosny. Daniel Orda najpierw podrywał Maję, a potem Alicję, a szpital aż huczał od plotek na ten temat. Nawiązać romans z Alicją próbował także czarnoskóry lekarz Michael Jennings, konsultant.

Scenarzyści poszli dalej, ukazując świat romansów lesbijskich – Sylwia i Beata przespały się i coś między nimi zaiskrzyło. Sylwia łączy się także z Danielem, Maks z Olgą, a Piotr z doktor Żelichowską.

Pocałunki, obściskiwania w windach, gabinetach, przy otwartych drzwiach, a nawet na korytarzu. Atmosfera od romansów jest tak gęsta, że Iza, żona Piotra, zazdrosna o Alicję, grozi jej donosem na temat ich rzekomego romansu do... komisji etyki lekarskiej.

Przystojniacy ze skalpelem

Poważniej do tematu romansowania w szpitalach podeszli lekarze z Kliniki Uniwersytetu w Barcelonie – zbadali, jakiej specjalizacji medycy są najbardziej atrakcyjni dla kobiet. Okazało się, że chirurdzy.

Naukowcy na chybił trafił wybrali trzydziestu 52– 57-letnich chirurgów i lekarzy ogólnych z uniwersyteckiej kliniki. Poprosili ich o podanie wzrostu i zdjęcia cyfrowe. Do tych dwu grup dodali także zdjęcia i dane na temat 50-letnich aktorów, którzy odgrywali role chirurgów lub lekarzy innych specjalizacji: m.in. George’a Clooneya (dr Dough Ross w „Ostrym dyżurze”), Hougha Laurie’ego (dr Gregory House z „House’a”). Zdjęcia pokazano 5 pielęgniarkom i 3 lekarkom, które oceniały ich atrakcyjność w 7-punktowej skali.

Okazało się, że przeciętny wzrost lekarzy ogólnych (172,6 cm) był o prawie 6 cm niższy niż chirurgów (179,4 cm).

Zdecydowanie najbardziej przystojni byli gwiazdorzy filmowi (średnia 5,96 pkt), drugie miejsce zajęli chirurdzy z barcelońskiej kliniki (średnia 4,39 pkt), a na końcu znaleźli się lekarze ogólni (średnia 3,65 pkt). Porównując zdjęcia, badacze ustalili, że interniści są znacznie częściej łysi niż chirurdzy.

Dlaczego chirurdzy są atrakcyjniejsi dla kobiet od reszty lekarzy? Naukowcy tłumaczą, że uważa się, że są bardziej zaangażowani. Ci specjaliści muszą być pewni siebie, dlatego taką specjalizację wybierają przystojniacy, bowiem dzięki wysokiemu wzrostowi mają lepszy widok na salę operacyjną, górują nad zespołem, którym dowodzą. Pracują też w lepszych warunkach: wiele godzin przebywają w czystych, dotlenionych salach operacyjnych, a to dobrze wpływa na ich ciało i zdrowie. Z kolei fakt rzadszego łysienia to być może efekt noszenia czapek podczas operacji.

Lekarze ogólni spotykają się na ogół tylko z jednym pacjentem, więc nie muszą wykazywać cech przywódczych. Podobno stetoskopy na ich szyjach powodują, że się garbią.

Naukowcy nie podali do publicznej wiadomości ocen poszczególnych lekarzy, ale po badaniach klinika uniwersytecka aż huczała od plotek. A pielęgniarki i lekarki stworzyły własne rankingi najprzystojniejszych.




Najpopularniejsze artykuły

Ciemna strona eteru

Zabrania się sprzedaży eteru etylowego i jego mieszanin – stwierdzał artykuł 3 uchwalonej przez sejm ustawy z dnia 22 czerwca 1923 r. w przedmiocie substancji i przetworów odurzających. Nie bez kozery, gdyż, jak podawały statystyki, aż 80 proc. uczniów szkół narkotyzowało się eterem. Nauczyciele bili na alarm – używanie przez dzieci i młodzież eteru prowadzi do ich otępienia. Lekarze wołali – eteromania to zguba dla organizmu, prowadzi do degradacji umysłowej, zaburzeń neurologicznych, uszkodzenia wątroby. Księża z ambon przestrzegali – eteryzowanie się nie tylko niszczy ciało, ale i duszę, prowadząc do uzależnienia.

Czy Unia zakaże sprzedaży ziół?

Z końcem 2023 roku w całej Unii Europejskiej wejdzie w życie rozporządzenie ograniczające sprzedaż niektórych produktów ziołowych, w których stężenie alkaloidów pirolizydynowych przekroczy ustalone poziomy. Wszystko za sprawą rozporządzenia Komisji Europejskiej 2020/2040 z dnia 11 grudnia 2020 roku zmieniającego rozporządzenie nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów alkaloidów pirolizydynowych w niektórych środkach spożywczych.

Astronomiczne rachunki za leczenie w USA

Co roku w USA ponad pół miliona rodzin ogłasza bankructwo z powodu horrendalnie wysokich rachunków za leczenie. Bo np. samo dostarczenie chorego do szpitala może kosztować nawet pół miliona dolarów! Prezentujemy absurdalnie wysokie rachunki, jakie dostają Amerykanie. I to mimo ustawy, która rok temu miała zlikwidować zjawisko szokująco wysokich faktur.

Leki, patenty i przymusowe licencje

W nowych przepisach przygotowanych przez Komisję Europejską zaproponowano wydłużenie monopolu lekom, które odpowiedzą na najpilniejsze potrzeby zdrowotne. Ma to zachęcić firmy farmaceutyczne do ich produkcji. Jednocześnie Komisja proponuje wprowadzenie przymusowego udzielenia licencji innej firmie na produkcję chronionego leku, jeśli posiadacz patentu nie będzie w stanie dostarczyć go w odpowiedniej ilości w sytuacjach kryzysowych.

ZUS zwraca koszty podróży

Osoby wezwane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do osobistego stawiennictwa na badanie przez lekarza orzecznika, komisję lekarską, konsultanta ZUS często mają do przebycia wiele kilometrów. Przysługuje im jednak prawo do zwrotu kosztów przejazdu. ZUS zwraca osobie wezwanej na badanie do lekarza orzecznika oraz na komisję lekarską koszty przejazdu z miejsca zamieszkania do miejsca wskazanego w wezwaniu i z powrotem. Podstawę prawną stanowi tu Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 31 grudnia 2004 r. (...)

Rzeczpospolita bezzębna

Polski trzylatek statystycznie ma aż trzy zepsute zęby. Sześciolatki mają próchnicę częściej niż ich rówieśnicy w Ugandzie i Wietnamie. Na fotelu dentystycznym ani razu w swoim życiu nie usiadł co dziesiąty siedmiolatek. Statystyki dotyczące starszych napawają grozą: 92 proc. nastolatków i 99 proc. dorosłych ma próchnicę. Przeciętny Polak idzie do dentysty wtedy, gdy nie jest w stanie wytrzymać bólu i jest mu już wszystko jedno, gdzie trafi.

Odszedł Ireneusz Zatoński

Kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia zmarł Irek, mój młodszy o 2 lata brat. Lekarz, który przez niemal pół wieku pełnił posługę lekarską dla mieszkańców podwrocławskiej gminy Żórawina.

Neonatologia – specjalizacja holistyczna

O specyfice specjalizacji, którą jest neonatologia, z dr n. med. Beatą Pawlus, lekarz kierującą Oddziałem Neonatologii w Szpitalu Specjalistycznym im. Świętej Rodziny w Warszawie oraz konsultant województwa mazowieckiego w dziedzinie neonatologii rozmawia red. Renata Furman.

Miłość w białym fartuchu

Na nocnych dyżurach, w gabinecie USG, magazynie albo w windzie. Najczęściej
między lekarzem a pielęgniarką. Romanse są trwałym elementem szpitalnej rzeczywistości. Dlaczego? Praca w szpitalu jest ciężka – fizycznie i psychicznie. Zwłaszcza na chirurgii. W sytuacjach zagrożenia życia działa się tam szybko, na pełnej adrenalinie, często w nocy albo po nocy nieprzespanej. W takiej atmosferze, pracując ramię w ramię, pielęgniarki zbliżają się do chirurgów. Stają się sobie bliżsi. Muszą sobie wzajemnie ufać i polegać na sobie. Z czasem wiedzą o sobie wszystko. Są partnerami w działaniu. I dlatego często stają się partnerami w łóżku, czasami także w życiu. Gdzie uprawiają seks? Wszędzie, gdzie tylko jest okazja. W dyżurce, w gabinecie USG, w pokoju socjalnym, w łazience, a czasem w pustej sali chorych. Kochankowie dobierają się na dyżury, zazwyczaj nocne, często zamieniają się z kolegami/koleżankami, by być razem. (...)

PES po nowemu

Z prof. dr. hab. n. med. Mariuszem Klenckim, dyrektorem Centrum Egzaminów Medycznych w Łodzi rozmawia Ewa Szarkowska

EBN, czyli pielęgniarstwo oparte na faktach

Rozmowa z dr n. o zdrowiu Dorotą Kilańską, kierowniczką Zakładu Pielęgniarstwa Społecznego i Zarządzania w Pielęgniarstwie w UM w Łodzi, dyrektorką Europejskiej Fundacji Badań Naukowych w Pielęgniarstwie (ENRF), ekspertką Komisji Europejskiej, Ministerstwa Zdrowia i WHO.

Kobiety w chirurgii. Równe szanse na rozwój zawodowy?

Kiedy w 1877 roku Anna Tomaszewicz, absolwentka wydziału medycyny Uniwersytetu w Zurychu wróciła do ojczyzny z dyplomem lekarza w ręku, nie spodziewała się wrogiego przyjęcia przez środowisko medyczne. Ale stało się inaczej. Uznany za wybitnego chirurga i honorowany do dzisiaj, prof. Ludwik Rydygier miał powiedzieć: „Precz z Polski z dziwolągiem kobiety-lekarza!”. W podobny ton uderzyła Gabriela Zapolska, uważana za jedną z pierwszych polskich feministek, która bez ogródek powiedziała: „Nie chcę kobiet lekarzy, prawników, weterynarzy! Nie kraj trupów! Nie zatracaj swej godności niewieściej!".

Czy Trump ma problemy psychiczne?

Chorobę psychiczną prezydenta USA od prawie roku sugerują psychiatrzy i specjaliści od zdrowia psychicznego w Ameryce. Wnioskują o komisję, która pozwoli zbadać, czy prezydent może pełnić swoją funkcję.

Algorytmy czy intuicja?

Procedury redukują dostępną wiedzę do prostych wyborów. Ich sztywne trzymanie się zabija intelektualnego ducha medycyny, który przedkłada podejście zindywidualizowane, wynikające z doświadczenia lekarza.

Czas pracy osób niepełnosprawnych w szpitalu

Czy niepełnosprawna pielęgniarka lub lekarz mogą pracować w systemie równoważnego czasu pracy i pełnić dyżury medyczne w porze nocnej?

Wciąż nie rozumiemy raka trzustki

 – W przypadku raka trzustki cele terapeutyczne są inne niż w raku piersi, jelita grubego czy czerniaku. Postęp w zakresie leczenia systemowego tego nowotworu jest nieznośnie powolny, dlatego sukcesem są terapie, które dodatkowo wydłużają mediany przeżycia nawet o klika miesięcy – mówi dr Leszek Kraj z Kliniki Onkologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. 




bot