Diabelnie zabójcze mleko

Skóra zniosła jajko

Japońscy uczeni wyhodowali całkowicie zdrowe i płodne myszy z komórek jajowych wytworzonych wcześniej w laboratorium z próbki mysiej skóry. Osiągnięcie to może być zapowiedzią opracowania w przyszłości nowych metod leczenia niepłodności u ludzi. Wcześniej naukowcom udało się już otrzymać w laboratorium plemniki, ale do tego potrzebne były im zarodkowe komórki macierzyste, które z natury mogą przeistaczać się w dowolny typ komórek. Sukces zespołu z Kyoto University jest więc tym większy, że komórki jajowe udało się wytworzyć z dojrzałych komórek skóry. W tym celu najpierw trzeba było je przeprogramować, tak aby „cofnęły” się do fazy niedojrzałej, a następnie nakłonić do przekształcenia się w komórki jajowe. Nie wszystkie jajeczka były prawidłowe, jednak te, które nie wykazywały odstępstw od normy udało się zapłodnić in vitro i implantować w macicach matek zastępczych. Nowa metoda nie jest jednak wolna od wad. W przypadku jej ewentualnego zastosowania u ludzi zastrzeżenia budzi chociażby potencjalne niebezpieczeństwo przekazania potomstwu wad powstałych na etapie sztucznego wytworzenia komórki jajowej. Są też wątpliwości natury etycznej – choć jajeczka powstały z komórek skóry, do ich prawidłowego wzrostu in vitro wciąż niezbędne było pomocnicze zastosowanie materiału biologicznego pozyskanego z zarodków.

Źródło: BBC News

---

Diabelnie zabójcze mleko

Naukowcy z Sydney University zyskali potencjalny oręż do walki z lekoopornymi bakteriami. Okazało się być nim mleko diabłów tasmańskich (Sarcophilus harrisii). Wydzielina gruczołów sutkowych samic tych mięsożernych torbaczy zawiera peptydy, które są w stanie zabić wiele groźnych i odpornych na antybiotyki szczepów, takich jak MRSA. Peptydy te należą do tzw. katelicydyn, podobnych do defensyn związków o właściwościach bakteriobójczych w stosunku do szerokiego spektrum drobnoustrojów. U ludzi, jak dotąd, zidentyfikowano tylko jedną katelicydynę. W mleku diabłów tasmańskich jest ich zaś co najmniej 6. Naukowcy przeskanowali genom tych tasmańskich torbaczy i opracowali już metodę syntezy sześciu katelicydyn w warunkach laboratoryjnych. Testy pokazały, że są one skuteczne wobec 25 szczepów groźnych dla ludzi bakterii i 6 gatunków chorobotwórczych grzybów. Uczeni zbadali już też mleko innych torbaczy. U kangurów mniejszych (Macropus eugenii) znaleźli 8 katelicydyn, a u niektórych przedstawicieli rodziny pałankowatych (Phalangeridae) nawet 12. Analizy mleka koali (Phascolarctos cinereus) są jeszcze w toku. Specjaliści tłumaczą te wyjątkowe cechy mleka torbaczy tym, że ich młode rodzą się w bardzo wczesnej – w porównaniu z innymi ssakami – fazie rozwoju i pierwsze miesiące życia spędzają w „bogatym” w rozmaite drobnoustroje środowisku matczynej torby.

Źródło: Nature

---

Pierwszy światowy
ranking empatii

Dziesięć państw z najbardziej empatycznymi mieszkańcami to: Ekwador, Arabia Saudyjska, Peru, Dania, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Korea, USA, Tajwan, Kostaryka i Kuwejt. Tak wynika z raportu opublikowanego na łamach „Journal of Cross-Cultural Psychology” przez uczonych z Michigan State University. Poziom empatii zmierzono u ponad 104 tys. osób z 63 krajów. Pytania dotyczyły m.in. współodczuwania oraz zdolności do wyobrażania sobie punktu widzenia innych ludzi. Naukowców zaskoczyło, że w pierwszej dziesiątce znalazły się aż 3 kraje Bliskiego Wschodu. Jednym z bardziej prawdopodobnych wyjaśnień jest – jak sugeruje William Chopik, główny autor – nieróżnicowanie w kwestionariuszu empatii w stosunku do obywateli innych i własnego państwa. Najmniej empatycznym krajem okazała się Litwa, ponadto aż 7 krajów z ostatniej dziesiątki to kraje europejskie. Okazało się też, że w krajach z wyższą empatią występuje większe nasilenie kolektywizmu, ugodowości, sumienności, samooceny, emocjonalności, subiektywnego dobrostanu i zachowań prospołecznych.

Źródła: Michigan State University / KopalniaWiedzy